Szkolenia pracownikow sds

Wędlinami określa się rozmaite wyroby mięsne powstałe z surowca rozdrobnionego, z zmiany wędzonki to mięsne przetwory zrobione z jednego kawałka peklowanego mięsa. Peklowanie to zaś proces technologiczny, który liczy na oddziaływaniu solanki lub mieszanki peklującej na mięso. Efektem omawianego procesu jest ustalenie barwy i wytworzenie charakterystycznego mięsnego gustu oraz aromacie. Hurtownie wędlin dzięki peklowaniu dokonują przedłużenia trwałości swoich wyrobów poprzez zahamowanie wzrostu bakterii złych i gnilnych. Dzięki temu użytkownicy mogą dłużej bawić się smakiem ulubionych przetworów mięsnych bez obawy, że pomimo umieszczania w lodówce przedwcześnie się zepsują.

Drinkom z najpopularniejszych przetworów mięsnych sprzedawanych przez hurtownie wędlin jest typowa szynka, najczęściej pochodzenia wieprzowego. Szynka pozyskiwana jest z tylnej tuszy świni lub dzika, stanowi wyrób garmażeryjny oferowany jako materiał schłodzony bądź mrożony z kością albo bez. Prawidłowa barwa mięśni w szynce powinna kryć się w charakterze między jasnoróżowej po czerwoną, i tłuszcz może być pomalowany na biało, z odcieniem kremowym lub różowawym. Drugim w pór najbardziej popularnym wśród polskich konsumentów rodzajem wędliny jest głośna na pełnym świecie kiełbasa. Otóż klasyczna kiełbasa więc nic dziwnego niż solone, zmielone mięso wieprzowe z dodatkiem przypraw oraz wprowadzone do osłonki celulozowej lub jelita.

Specyficzne warunki klimatyczne w naszym regionie doprowadziły do ostatniego, że w Polsce kiełbasę utrwalano poprzez wędzenie zamiast przez naturalny proces suszenia, jak w regionach śródziemnomorskich o niższej wilgotności powietrza. Niekiedy hurtownie wędlin mianem kiełbasy określały wyrób wędliniarsko-garmażeryjny wynoszący nie tylko mięso wieprzowe, ale te wielkie domieszki mięsa innych zwierząt rzeźnych (np. wołowiny, koniny, jagnięciny, drobiu, królika, nutrii bądź osła). Powodem takich analiz były względy ekonomiczne, albowiem wieprzowina uchodziła za kosztowny surowiec, więc jej brak uzupełniano różnymi sposobami mięs. W obecny środek utrwalił żywy do tej pory stereotyp głoszący, iż salami wykonywane jest z oślego mięsa, frankfurterki sprowadza się z nutrii, kabanos z koniny, zaś parówki zawierają mięso drobiowe.